new page!

check out my new page, my second lame attempt at fiction: Manila Steampunk. Read and comment. 🙂

Advertisements

cofiboi, the bookworm

i bought two books yesterday and i’m done reading one.

i bought becca fitzpatrick’s ‘hush hush’ and michael scott’s ‘the alchemyst’

i posted a status message on facebook that i was planning to buy books and was needing suggestions. a couple of friends replied with interesting titles. and of course, like the good sleuth that i am, i googled one of the titles and i got this:

interesting cover, huh?

will tell you all about the book once i get over my newfound hatred for the author and her chosen genre. yes, the book is THAT bad. do not, i repeat, do not buy this book. i should have read the reviews first before shelling out a couple of hundred pesos.

i will try to be objective. but i can’t right now, so my review would have to be delayed.

good thing michael scott is there to convince me that the young-adult fiction genre is more than bella and edward. i’m halfway through the first book in his nicholas flamel series and so far i am liking it.

and once i’m done reading, i’ll post my thoughts here. 🙂

so far, this book looks promising. 🙂

gawa-gawa ni cofiboi

i told you guys before that i used to write fiction. now i’m picking up where i left off.

i write these stories in tagalog because i feel like i can express myself better.

the first part of this mini-series has been running around my head since i got back back from my cebu trip.

i hope you guys will find the time to read and probably comment on my stories. i say it’s fiction but i think my stories have roots in my own personal experiences. most of them would be told in first person so i hope you guys will like it. 🙂

“BITIN”

Alas 9:00. Maaga pa.

Siguro mga dalawa o tatlong hithit pa ‘to.

“Uy beks, pumasok na tayo, nang makarami” Aya ni Ardee. Ang kaibigan kong haligi na ng Malate. Tingin ko nga isa siya sa mga taong pasimuno ng mga tambayan dito. Institusyon kung baga.

“Wow, parang may quota ka ah. Nagmamadali ka ba?” Sagot ko sa kanyang nagmamadaling imbitasyon.

“Hay, alam mo naman ang kalakaran dito. Baka kasi maunahan tayo. Wala nang mabentang lalake pag pumatak na ang hatinggabi”

Hindi na ako sumagot. Hindi rin naman kasi ako mahilig sa ganitong lugar. Gastos lang. May entrance fee na, bitin pa sa beer. Pero ayos na rin, masaya naman kasama si Ardee, pati yung barkada niyang tambay din ng Malate. Maiingay. Laging masaya, parang gumising lang sila para pumunta dito.

“At andun na raw sina Robert, may papakilala daw sa ‘yo” nakangiti siya.

Parang isa sa mga misyon niya sa buhay ay hanapan ako ng lalake. Sa lugar na to.

May mahahanap ka nga bang relasyon dito? Sing bilis ng pagpalit ng kanta ang palitan ng lalaki. Parang damit lang. Parang isang round ng beer.

“Oo na, ayan na nga eh…” sabay patay sa sigarilyo kong nagbabaga.

Mga tatlong buwan na rin kaming ganito ni Ardee. Tuwing Huwebes at Sabado, laman kami ng mga bar sa Malate. Minsan kaming dalawa lang, pero madalas may mga kasama ring sa Malate lang din namin nakikita.

Minsan nga natatanong ko sa aking sarili kung bakit ako napunta sa lugar na to. Hindi naman ako mahilig gumimik. Hindi talaga ako gumigimik. Naiingayan kasi ako. At pare-pareho lang din naman ang makikita mo. O di kaya, sa sobrang dilim ng lugar, wala ka talagang makikita. Bukod na lang sa mga anino ng mga katawang naghahanap ng panandaliang saya. Pagsapit ng umaga, babalik sa kani-kanilang lungga at maghihintay ulit ng kagat ng dilim.

Mula nang malaman ni Ardee na bakla ako, naging bokasyon na niyang i-introduce ako sa buhay bakla. Sa kanyang mga salita: “I’m going to lift the rainbow curtain for you. I promise you, you’re going to have fun!”

May diin sa salitang FUN.

Ako naman, dahil bored at naghahanap ng magagawa, sumama. Aaminin ko, may mga gabi rin namang  naging masaya ako. May inuwi at naiuwi. Ganyan ang sistema dito. Isasayaw ka, pag natipuhan ka; siguro dahil sa pabango mo, o di kaya sa iyong pag-indayog o di kaya’y dala lang ng kalasingan, alam mo na ang kasunod. Ang mga tao dito, mas nauunang makikipaglaplapan bago makipagkilala. Kung sabagay, ganito rin naman siguro sa kahit saang bar.

Nakaka-excite rin kung minsan. Dito mo kasi nalalaman kung ikaw nga ay bebenta pa sa mga mapanuring mata ng mga maarteng bakla. Hindi pa naman ako umuuwing mag-isa mula nang mapadpad ako dito. Mabenta pa nga siguro ako.

Pumasok na kami sa bar. Maaga pa, pero napupuno na ng mga tao ang first floor. Puro lalaki. Kung may babae man, hindi mo na mapapansin, mga dayo sila. Turista sa mundong nabubuhay sa gabi.

Tumuloy kami sa isang sulok. Naghinintay dun ang mga kaibgan ni Ardee. Kaibigan niya kasi hindi ko naman talaga sila ganun kakilala. Tamang ngiti lang at konting tango ng ulo. At may kasamang beso.

Gaya ng nakagawian, bebeso kami sa kanila. Magbibigay pugay sa mga reyna/hari. Maingay na ang lugar. Nagsisimula nang mapuno ang dance floor. Kanya-kanyang sayaw habang hawak ang bote ng beer. Siguro mas astig pag may hawak kang beer. Habang sumasayaw ka ay panay lagok mo naman sa inumin mo. Magaling pala mag-multi task kaming mga bading: sasayaw, lalagok, lalandi at sasabayan ng konting kwento sa katabi. Pero, hindi rin naman namin naiintindihan ang isa’t isa. Wala kasing marinig dahil sa ugong ng musikang tekno at house. Nakakahilo ang bawat patay sindi ng black lights at strobe lights. Unti-unting nababalot ng usok ang paligid. At ako naman, tahimik na nagmamasid. Tinitimpla pa ang mood. Isang alak pa, sasayaw na rin ako.

“Jed, right?” sigaw/bulong sa akin ng taong nagngangalang Robert.

Pansamantalang natigil ang aking pagmamasid at lumingon sa kanya. “Yeah” sagot ko.

“Hey, this is my friend, TJ” sabay pakilala sa akin sa isang taong hindi ko maaninag. Nang sandaling lumapat ang ilaw sa mukha ni TJ, nakita ko rin ang kanyang histura. Mukhang mestiso. Maganda ang ngiti. Sinuklian ko rin ng ngiti.

“What’s up, dude? TJ, pare” Sigaw/bulong ni TJ. Na-turn off ako.

Dude? Sa lahat ng pwedeng pagpapakilala, sinimulan niya ako ng ‘dude’. Gusto ko sanang sabihing “How’s it going, dudette?” Pero ngumiti lang ako. Kunyari hindi ko siya narinig.

“O ayan, play nice. Sasayaw lang kami ni Ardee, para makaswerte din” sabay tayo at alis ni Robert.

Naiwan kami sa sulok. Ang dude at ako.

Siguro sa ibang gabi, nakisayaw na rin ako at nakipaglandian sa kanya. Pero ngayon, pagod ako. At dahil hindi mga masyadong maganda ang simula, nanatili akong tahimik, best friend ko si San Miguel.

Sumayaw si TJ sa harap ko at sabay sigaw ng: “Man, I love this song!”

Hindi ko alam na mahilig pala ‘tong ‘dude’ na to kay Madonna. Ngumiti lang ako at pilit sinasabayan ang kanyang mga galaw. Kahit siguro mag-funky chicken ako dito walang papansin. Pero di ko gagawin yun.

Hindi na siya nakuntento sa pagsasayaw, bigla niya akong nilapit sa kanya at bumulong sa tenga ko: “Pare, you’re so hot, wanna bounce and have some fun at my place?”

Fun? Bakit, maglalaro ba tayo ng twister?

Hindi ko namang sinasabing ayaw ko sa kanya. Ayaw ko lang siguro ng ‘fun’ ng mga panahong iyon. Wala ako sa mood.

“Let’s just dance and see what happens, ‘kay?” pagtatanggi ko sabay order ng isa pang beer.

Marahil  matatapos ang gabing to gaya ng ibang gabing napapadpad ako dito: uuwi kami sa apartment niya, magkakaroon ng ‘fun,’ at pagdating ng umaga uuwi ako sa amin na may hangover.

Pag-abot sa aking ng pangalawa kong bote, bago ko pa man mailapat ang bibig ko sa labi ni San Miguel, ang labi ni TJ ang nauna. Nagulat ako. Madiin siyang humalik. May konting lasa ng sigarilyo. Pero mukha namang nag-toothbrush bago mag-yosi.

Minty’ isip ko.

“You’re such a cute couple!”

Biglang epal ng isang lalaking kamukha ni Sonny Parsons. Yung palaging kontrabida sa mga pelikula dati. May hawak siyang kamera. Nagulat ako, pero mukhang sanay na si TJ sa mga ganitong tagpo.

Nalaman kong isa pla sa mga may-ari ng bar si Sonny Parsons. Siguro hindi ganun kaganda ang ngiti ko sa picture kaya hindi ito na-post sa website. Si TJ lang, kasama ang iba’t ibang lalaki. Ang ‘dude’.

Buti naman at hindi na kami ininterview ni Sonny Parsons. Hindi ko kasi alam ang mga isasagot ko kung nagkaganon. Pag-alis niya, binalikan namin ni TJ ang aming naudlot na pinagkakaabalahan.

Mas marahan na siya ngayon. May konting lambing ang bawat higop. At hindi kalaunan, nakipaglaro na rin ang aking dila. FUN.

Konting lambing pa, isip ko, at papatulan ko na yang offer mo. Kinilig ako. May tama na nga siguro ako. Isa pa.

“Wait” sabi ko, sabay layo ng kaunti “I need to pee.”

“Oh okay… “ hindi agad siya bumitaw. Pero naiihi na talaga ako. Ayoko namang magkasakit sa bato dahil lang sa isang halik.

“Promise, babalik ako” hindi ko alam kung bakit ko kelangang sabihin yun. Alam ko namang babalik ako sa kanya pagkatapos kong maihi. Sure ball na ‘to eh.

“Alright, but I’m gonna come with” tingin niya siguro hindi na ako babalik.

“Okay, let’s better go up, puputok na pantog ko” minsan talaga panira ng moment ang beer. Nag-e-enjoy na rin naman ako, bigla pa akong maiihi.

Umakyat kami sa second floor. Doon kasi ang CR. Walang pinto, at walang karatula na ‘male.’ May aquarium sa gitna na nagsisilbing divider ng urinal. Ayos din. Bakit ka nga naman mahihiyang itago yan, eh malamang yan din naman ang makikita mo bago matapos ang gabi.

Naghintay siya sa labas. At doon sa loob, habang nagtataas ako ng zipper, nakita kong pumasok ka. Ewan ko ba kung bakit kita napansin, ang dami rin namang lalaki dun. At nasa labas lang si TJ. Pero siguro nga dahil ikaw lang ang nakita kong nakasuot ng sombrero kaya kita napansin. At ang white mong t-shirt na hapit. Nagsusumigaw na: “OO NAGWO-WORKOUT AKO!”

“You done?” Tanong ni TJ. Tumango ako at lumabas ang banyo. Kasunod lang pala kita. Ang bilis mo naman umihi. O baka naman pumasok ka lang dun para manilip? Ewan.

Hindi ko rin alam kung anung pumasok sa isip ko nang sabihin ko kay TJ na bigla akong nahilo at gusto kong magpaiwan dito sa taas. Pero mukhang ayaw niya akong pakawalan. Sasamahan daw niya ako dito. Unti-unting humahaba ang aking buhok.

Sinulyapan kita at nakita sa may bar. Mag-isa. Walang kasayaw o kausap. Paano ko ba madidispatsya si TJ? At bakit ko ba kelangang lumapit sa yo?

Andito lang si TJ. Mukhang matino naman. At siya ang naunang nag-offer ng FUN.

Siguro nga ayaw ko ng hindi nahihirapan. Kelangan may ‘challenge.’ Hindi naman kasi ako nakasisiguro na pagtapos ng gabing to, pag naiwan ko na ang kasama ko, ay ikaw ang kausap ko. Bahala na.

Naisip ko bigla na sana may hawak akong beer ngayon. O kahit anong alcohol, para maisakatuparan ang mga plano ko. Isang gabi lang.

Minsan lang akong maging kupal. At sa tingin ko, hindi ko naman siguro kailangang magpaliwanag sa kahit kanino. Makakahanap din si TJ ng kapareha, maaga pa naman.

ITUTULOY… 🙂